Ο ίλιγγος του αιωρούμενου νοήματος

reddit nursing essay writing service uk Essayusa Review Reddit what essay writing service do you use reddit
how to write an essay in english for competition freeessaywriter how to write an email exercises pdf

New York Attractions of VIP Escorts to Newly Dating

When it comes to meeting hot New York City escorts, there are two primary options to locate quality hot New escort blowjob York City escorts. First, there is the old way to go through the local clubs for women to find the right sexually appealing New York City escorts. Although this approach has been successful before, this can be quite challenging these days because of the plethora of online dating services which have appeared on the internet over the last few times. These web-based New York dating sites are typically free and allow you to make use of them for as long as you like. What if, however, you’re not among those who love the internet dating experience for free? The top choice among many people looking for professionals New York City escorts, is to locate local “elite Escorts” through the internet. A lot of leading adult sites provide a variety of local sexy New York escorts available for your perusal pleasure. If you’re looking for the best, genuine NY escort, the key is to finding elite, sexually attractive New York ones. There is no doubt there is no doubt that it is no secret that the Big Apple is a hot spot for people seeking the ultimate in excitement as well as sensuality and sexual diversification in their relationships. So, the most popular choice amongst many men and women seeking nyc sexual escorts is to locate a local “vip the escort” or “nyc the escort” within the area. If you are within or near Manhattan it is likely that you know at least one “local” sexually attractive New York escort who will delight to fulfill your needs and desires for an unforgettable evening of romance and love. Simply use any of the numerous online services that will help you search for the right nyc-based VIP escort. Perhaps you prefer dining dates rather than private chauffeured rides. You must ensure you select a lady for dinner who is beautiful and reliable. The ideal date for dinner could be something like going out to a classy NYC restaurant , where you will be able to have a romantic night with stunning escorts will be talked about afterwards! Many clients choose to date an escort from a local location to get an unforgettable and memorable VIP girl experience. Numerous popular sites for dating offer local VIP escorts. They are dating escorts known for their ability to turn every customer’s dreams into real. They have a reputation for providing clients with unforgettable dates that will leave their guests speechless. These escorts are known for their incredible creativity, smoky passion, and incredible capabilities and their capacity to bring romance and joy that is out of this world! The majority of the “VIP” Escorts are employed by famous people such as Miley Cyrus, Mariah Carey, Brittney Spears, and many others to ensure their special moments are perfect. There’s no reason why they’re one of the most requested models in New York. If you’re searching for a stunning romantic date night or a glamorous and unforgettable night of dancing with your loved one an escort with a VIP status from an established NYC model club may just fit the bill. If you have never used a VIP escort before, it is best to do so until you are familiar with how they work as well as how they deal with their customers. You will feel more confident in your choice of someone who will make your special memories memorable and unique.

how to write a leadership essay about yourself examples freeessaywriter what is a good essay writing service
how to write an argumentative essay with examples https://www.studytonight.com/profile?id=80008 how to write book review
how to write an essay ielts task 2 general http://foxsheets.com/UserProfile/tabid/57/userId/54077/Default.aspx how to write email youtube
how to write narrative essay in english https://www.oncnursingnews.com/discussions/general-discussions/2832 how to write a cover letter during covid 19
how to write an essay in mla format http://mind-blowing-dissertation.launchrock.com/ how to write user story
how to write descriptive essay in english https://trailblazer.me/id/domywriting how to write an essay in report format
how to write an essay with multiple topics https://www.methodspace.com/members/kathybowing/profile/ how to write an essay british council
how to write an essay ielts task 2 academic https://dorishall.doodlekit.com/blog/entry/10768398/come-up-with-new-ideas how to write email with resume
how to write essay in english for job interview https://entradium.com/en/events/your-online-engineering-degree-helps-you-to-engineer-your-future how to write an essay you don’t care about
how to write an essay fce pdf https://www.midi.org/midi/midi/forum/profile/42802-hadllton how to write a cover letter canada

With the help of my local librarian I wrote the bes essay reddit essay help website to help you write an essay

«… και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ’ την δούλεψή της»
Κ.Π. Καβάφης, Ζωγραφισμένα

Τα έργα του Χριστοδουλίδη είναι στέρεες απεικονίσεις ενός απολύτως ρευστού σύμπαντος νοημάτων και σχέσεων. Η πρόταση εμπεριέχει ένα παράδοξο που στην περίπτωση των έργων αυτών είναι διαρκές, δεσπόζον, παίζον. Είναι επίσης ένα παράδοξο που άλλοτε συντελείται στο επίπεδο της γλώσσας, άλλοτε των υλικών, άλλοτε των όρων αντίληψης και άλλοτε των δυνατοτήτων της μνήμης και των ορίων της φαντασίας.

Ο Χριστοδουλίδης φαίνεται να ανατάσσει τα αντικείμενα με τον τρόπο των θεραπευτών. Να τα επανατοποθετεί δηλαδή στην θέση τους μετά την νοηματική εξάρθρωση που έχουν υποστεί, αποδίδοντάς τους ξανά όχι μια, κάποια, προσωπική ή συλλογική, αλλά αυτήν την πρωτογενή μεταιχμιακή τους θέση, την αιώρησή τους στο ιλιγγιώδες σύμπαν των πιθανοτήτων.

Όσο το έργο του εξελίσσεται, μέσα στα πέντε τουλάχιστον τελευταία χρόνια, τόσο ο ίλιγγος αυτός αυξάνει ενώ ταυτόχρονα οι κινήσεις που συνέχουν τα αντικείμενα γίνονται πιο απλές, ελάχιστες.

Η οδοιπορία για την ανεύρεση των αντικειμένων σβήνει από το πρώτο πλάνο, η νοσταλγία για τις δεδομένες αφηγήσεις τους δεν ανιχνεύεται καν, η ταχυδακτυλουργία στην επανεμφάνισή τους ως εκδοχών ατονεί, η σύνθεση είναι όλο και περισσότερο ένα θαυμάσιο ατύχημα, ένας ακινητοποιημένος ξαφνικά δισταγμός. Μια κάποια βία εξαιρετικά γοητευτική και απροσδιόριστη υποκαθιστά σταδιακά την περιέργεια για την ιστορία και τις θέσεις και θεάσεις της. Μέσα σε ένα περιβάλλον κλιμακούμενης κομψότητας ο Χριστοδουλίδης δεν επιχειρεί προς το «σάπιο» αλλά επιστρέφει από το «ψημένο» στο «ωμό» (για να θυμηθεί κανείς τις κατά Levi Strauss συνδέσεις). Γίνεται φανερό ότι δεν ψάχνει πια κάποιο κώδικα αλλά την άδηλη υπόσχεσή του.

«Οι δεσμοί ανάμεσα στα υποκείμενα και τα αντικείμενα γίνονται ένα κουβάρι», έγραφε ο Κώστας Αξελός (Το Παιγνίδι του Κόσμου) υπερασπιζόμενος την πλάνη που οδηγεί στην περιπλάνηση και μας ανοίγει σε αυτό που επέρχεται. Τελευταίο έρμα των έργων του Χριστοδουλίδη συνεχίζουν να είναι οι τίτλοι τους: και αυτοί ωστόσο υπακούουν στην «θεωρία της νάρκης», όπως την εννοούσε ο Ν.Γ. Πεντζίκης όταν παγίδευε με σκληρότητα τους ανάξιους μαθητές του. Παρασιτούν πάνω στα έργα επιτείνοντας την σύγχυση, πολλαπλασιάζοντας τις μπλόφες, παρασύροντάς μας σε ένα οιωνεί «μεταξύ»: Στον τόπο αυτό τα πράγματα δεν είναι ανοίκεια. Είναι άλλως-οικεία ή έτερο-οικεία, ακολουθούν μια καθημερινή ποιητική που ο ίδιος ο Χριστοδουλίδης ονομάζει «κέφι». Είναι αχρείαστα όσο τα ονόματα, κομψά όσο οι λεπίδες και φιλόξενα όσο οι καταπακτές αλλά γεννώνται σε μια ευ-θυμία και ζούνε στον αφρό της, κρέμονται κυριολεκτικά από την μετάδοσή της. Τα πράγματα, θα μπορούσε να πει κανείς, μας επισκέπτονται όπως εκείνη η αφρογεννημένη κυπριακή Αφροδίτη μέσα σε ένα πλανητικό κοχύλι, διαυγή, καινούργια, πανώρια και άγνωστα. Δεν μοιάζουν με ράκη αναμνήσεων, συμπονετικά και με κάποιο ταλέντο αποθησαυρισμένα. Δεν έχουν την σοβαρότητα των οιωνών και την βαρύτητα των τραυμάτων ή την ευθραυστότητα των ερειπίων και την αύρα των συγκρούσεων, τα στοιχεία εκείνα δηλαδή που συνιστούν την πιο αναγνωρίσιμη έκφραση της σύγχρονης αντιμνημειακής γλυπτικής. Δεν συνοδεύονται από πετιγκρί ακτιβισμού ή έστω πολιτικής πρόθεσης (ούτε καν στο πρόσφατο Λεκές με τον ευδιάκριτο χάρτη της Κύπρου). Δεν έχουν καν την μοιραία δυσλειτουργικότητα ή το άγχος του αρχείου που χαρακτηρίζει το σύγχρονο. Δεν εμπίπτουν στις κατηγορίες του «πρωταρχικού» σουρεαλιστικού αντικειμένου αλλά φαίνεται να απηχούν τον περίφημο στίχο, «… πάντα για πρώτη φορά» (Andre Breton, Ποιήματα, 1948). Μοιάζουν πιο πολύ με την πλήρη αντιστροφή του παιδικού παιχνιδιού με τα λέγκο, όπου ο παιδικός νους μαθαίνει να ποδηγετεί τον τρισδιάστατο κόσμο και τον εαυτό του.

Όπως στο Jabberwocky που διαβάζει η Αλίκη στο ποίημα του Lewis Carroll, εδώ, στα αντικείμενα αυτά υπάρχει η υπόσχεση μιας ανόητης (non sense) γλώσσας η οποία, όπως ομολογεί η Αλίκη, είναι δυσκολονόητη και «γεμίζει το κεφάλι της με ιδέες», μόνο που δεν ξέρει ακριβώς ποιες. Ο θεατής των έργων του Χριστοδουλίδη βρίσκεται στην θέση της Αλίκης και για να δώσει μάλιστα μια κάποια λύση οφείλει, όπως ο εκάστοτε μεταφραστής της γλώσσας αυτής, να επινοήσει μια αντίστοιχη στο δικό του γνωστικό σύμπαν.

Αυτό το απερίγραπτο και ατελές φλερτ με την γλώσσα, μια ιδιαίτερη αίσθηση ειρωνείας και η συνεχής επαναδιαπραγμάτευση του ρόλου του καλλιτέχνη, που άλλοτε είναι τεχνίτης, κατασκευαστής («a maker») και άλλοτε κλέφτης νοημάτων, είναι που τοποθετούν τον Χριστοδουλίδη κοντά στον Marcel Duchamp. Λέγοντας ότι θα ήθελε «να αρπάζει τα πράγματα με το μυαλό όπως αδράχνεται ο φαλλός από το αιδοίο» ο Duchamp μιλούσε για μια γνώση με συντρόφους την ευχαρίστηση και την ευφορία και όλα σε ένα χρόνο με σκόπιμες καθυστερήσεις και συνεχείς διολισθήσεις. Αυτή την ίδια «ξεκούραση από την δούλεψη της τέχνης» για την οποία μίλησε και ο Αλεξανδρινός, νομίζω εννοεί και ο Χριστοδουλίδης.

Και παρά την ιδιαίτερη επιμέλεια που κάνει το παιχνίδι του να μοιάζει με «άσκηση νωχέλειας», και τις συναρμογές με τις οποίες πυκνώνει τον χώρο, όπως στην έκθεση αυτή, να μοιάζουν περισσότερο με μαγνητισμούς προσεκτικά μνημειωμένους παρά με ίχνη ραβδοσκοπισμών, διακινδυνεύω την εκτίμηση ότι, όπως στην περίπτωση του T.S. Eliot, είναι όλες «… το τραγούδι ενός πουλιού, το πήδημα ενός ψαριού… το άρωμα ενός λουλουδιού…» (The Use of Poetry). Ή για να το πει κανείς με τα λόγια του Joseph Conrad, στο Author’s Note, όταν προσπάθησε να εξηγήσει τους πραγματικούς στόχους και την καταγωγή της νουβέλας The Secret Agent, (η οποία παρεξηγήθηκε καθώς πραγματευόταν την απόπειρα ανατίναξης του Βασιλικού Παρατηρητηρίου στο Γκρίνουιτς το 1894 από αναρχικούς), και να περιγράψει την στιγμή και τον λόγο που η ιστορία του πήρε μορφή μέσα από την ξαφνική ενεργοποίηση μιας φράσης-παθητικής ανάμνησης: “All of a sudden, I felt myself stimulated. And then ensued in my mind what a student of chemistry would best understand from the analogy of the addition of the tiniest [.] drop of the right kind, precipitating the process of crystallization in a test tube containing some colourless solution. It was [.] a mental change, disturbed a quieted-down imagination, in which strange forms, sharp in outline but imperfectly apprehended, appeared and claimed attention as crystals will do by their bizarre and unexpected shapes [.] Then the vision of an enormous town presented itself, a monstrous town more populous than some continents [.] Slowly the dawning conviction of Mrs. Verloc’s maternal passion grew up to a flame between me and that background.At last the story of Winnie Verloc stood out complete from [.] childhood to the end.” (The Secret Agent, Cambridge University Press, 1990, p.6)